Nasza galeria

Dbasz o zdrowie?

Jak często korzystsz z porad lekarzy specjalistów
 

Logowanie



Operacja nietrzymania moczu z użyciem wszczepu syntetycznego (TVT)

Operator  dr n. med. Piotr Janosz specj. ginekolog- położnik
Na nietrzymanie moczu cierpi około 15% kobiet i ich liczba ciągle się powiększa. Występuje ono wówczas, gdy mięśnie dna miednicy nie są w stanie odpowiednio zaciskać cewki moczowej. Powodem tego schorzenia może być np. uszkodzony mięsień lub nerw na skutek porodu. Okres menopauzy, duży wysiłek fizyczny czy przewlekły kaszel mogą pogłębiać ten stan. Najczęściej pacjentki skarżą się na gubienie moczu podczas kaszlu, kichania czy gwałtownego wysiłku. Jest to tzw. wysiłkowe nietrzymanie moczu.


Możemy mieć też do czynienia z tzw. nadreaktywnym pęcherzem, kiedy występują przedwczesne skurcze mięśni pęcherza i mocz jest wydalany na zewnątrz zbyt wcześnie. Mówimy wówczas o tzw. naglącym parciu na pęcherz. Ten stan może być wywołany przez uszkodzenie nerwu biegnącego do pęcherza lub przez niektóre stany psychosomatyczne. Czasami te dwie formy nietrzymania moczu występują jednocześnie.

Nietrzymanie moczu jest wstydliwą dolegliwością, która ma bardzo negatywny wpływ na życie prywatne i zawodowe, co prowadzi często do społecznej izolacji.

Istnieje wiele metod leczenia nietrzymania moczu w zależności od przyczyny tego stanu. Jeżeli jest ono spowodowane infekcją dróg moczowych, wówczas można ten stan z łatwością opanować. Niekiedy też ćwiczenia dna miednicy mogą prowadzić do znacznej poprawy przy wysiłkowym nietrzymaniu moczu. Jeżeli jednak w wyniku ćwiczeń nie następuje poprawa należy rozważyć zabieg operacyjny. Tradycyjne metody operacyjne wymagają nacięcia powłok brzucha i wiążą się z 7-8 dniowym pobytem w szpitalu. Po operacji mogą wystąpić dolegliwości bólowe. Trwałym śladem pozostaje blizna, a do pracy można powrócić dopiero po upływie 4 do 6 tygodni.

Od kilku lat na całym świecie jest powszechnie stosowana nowa, małoinwazyjna metoda - TVT, która nie naraża pacjentki na przykre dolegliwości bólowe, długi pobyt w szpitalu i znacznie skraca okres rekonwalescencji

Metoda TVT polega na podparciu środkowej części cewki moczowej specjalną taśmą. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, dzięki czemu już w trakcie zabiegu lekarz operujący może ocenić jego skuteczność stosując tzw. test kaszlowy. Podczas zabiegu taśma polipropylenowa (materiał syntetyczny używany do produkcji nici chirurgicznych) zostaje umieszczona poniżej cewki moczowej, a jej dwa końce wyprowadzone są poprzez dwa niewielkie nacięcia w skórze nad spojeniem łonowym. Po obcięciu końców taśmy i zaszyciu skóry, utworzony z taśmy "hamak" między cewką moczową a mięśniami brzucha podpiera cewkę moczową, co powoduje jej zamknięcie podczas wysiłku. Zabieg trwa maksymalnie 30 minut, po kilku godzinach pęcherz zaczyna normalnie funkcjonować. Opublikowane dotychczas badania potwierdzają 90% skuteczności tej metody po ponad czterech latach obserwacji. Do tej pory nie odnotowano żadnych powikłań związanych z metodą TVT.